سفر به ویتنام، نیاترانگ، بخش سوم

 سلام سلام به همه دوستای خوبم. بیش از یک ماه می شه که به اینجا سری نزده بودم. امیدوارم حال همه تون خوب باشه. به امید خدا این آخرین پست از سفرنامه ویتنامه. امیدوارم براتون جالب باشه.

به دلیل این که مدت زمانی که من ویزا داشتم خیلی خیلی کم بود، نشد بقیه شهر ها رو هم ببینم و این حسرت بزرگی برام شده، چون خیلی دوست داشتم سایگون (هوشی مین سیتی) و هانوی و دانانگ رو هم ببینم.

بهرحال روز آخره و شبش می رم میز رزرواسیون هتل تا برای فردا صبح تا فرودگاه تاکسی رزرو کنم. مسئول رزرو بلیتمو چک می کنه و می گه پرواز فردات 1 ساعت تاخیر داره و تازه شماره پرواز هم تغییر کرده و شماره بلیت من هم تغییر کرده. شماره های جدید رو برام می نویسه و می گه نمی خواد خیلی زود بری! اما من چون فقط یک روز از ویزام مونده و ترس جا موندن از پرواز رو دارم، بهش می گم که هر چه زودتر برم بهتره.

شب وسایل رو جمع می کنم و چمدون رو می بندم و مطمئن نیستم که از 30 کیلو که حد مجاز بار تو بلیت اکونومیه بیشتره یا نه خنده

فردا صبح زود آخرین صبحانه خوشمزه رو در هتل می خورم و با تاکسی هتل راهی فرودگاه می شم که حدود 45 دقیقه تا شهر نیاترانگ فاصله داره.

این هم مناظر اطراف شهر در مسیر فرودگاه.

 

 

 

 

 

سعی می کنم آخرین خداحافظیم رو با دریای چین جنوبی بکنم قلب

 

 

و بالاخره به فرودگاه می رسم. همون طور که مسئول رزرواسیون هتل گفته بود، پرواز تاخیر داره. با شماره پرواز و شماره بلیت جدیدی که تو هتل بهم داده بودن، اینجا کارم خیلی راحت شد و مثل بقیه سردرگم نشدم. خیلی از این کار هتل خوشم اومد، می تونست اصلا وضعیت پرواز رو برای من چک نکنه و فقط ماشین رو رزرو کنه.

بارهامو که تحویل می دم، وارد سالن می شم. داخل فرودگاه نیاترانگ پره از صنایع دستی و قهوه. اطرافمو که نگاه می کنم کم کم قیافه های آشنا به نظرم میان. خیلی از افراد حاضر در کنفرانس با همین پرواز قرار برگردن سایگون و از اونجا هم برن کشور خودشون. دوستای کنفرانسمو باز ملاقات می کنم و تمام این مدت سپری می شه به گپ های دوستانه.

 

 

اما در همین سالن چیزی توجه ما رو خیلی به خودش جلب کرد. خانمی که گوشه ای از سالن نشسته بود و مشغول گلدوزی بود. به طرفش می ریم تا کارشو از نزدیک ببینیم و ... شگفت زده می شیم! تمام این تابلو ها که از دور فکر می کردیم نقاشیه، گل دوزی بودن!!!!

 

 

 

نمونه هایی از گل دوزی روی حریر، نقش گل

 

 

 

 

 نقش ببر گلدوزی شده که واقعا باعث شگفتی همه بازدید کندده ها می شد.

واقعا تصور این که بشینم با حوصله ای فراتر از حد توان این نقش بزرگ رو خط به خط روی پارچه حریر به تصویر بکشم، خیلی سخته.

 

 

این هم تابلوهای گلدوزی طبیعت که از دور مثل نقاشی رنگ روغن به نظر می رسه. ولی باور کنید که گلدوزیه!!

 

 

از کاتالوگ هایی که اون خانم به ما داد فهمیدیم، این کار جزو صنایع دستی یک دهکده توریستی با تم سنتی در سایگونه و به این ترتیب اون ها نظر بازدید کننده ها رو در سالن انتظار فرودگاه به خودشون جلب می کنن و اون ها رو به دهکده زیباشون دعوت می کنن. واقعا خیلی تاسف خوردم که نمی تونم بیش از اون در ویتنام بمونم و این دهکده رو از نزدیک ببینم. حالا جای شکرش باقیه که عکساشو دیدم خنده

 بالاخر سوار هواپیما شدم!

 

دریای چین جنوبی در نیاترانگ. اون لکه های روشن، تپه های مرجانی زیر آب هستن.

 

 

 

و این هم ساحل هلالی شکل و زیبای منطقه ای در کنار نیاترانگ که فرودگاه در اونجا واقع شده.

 

 

 

بعد از پرواز کوتاه یک ساعته به سایگون می رسیم و در سالن ترنسفر از دوستام جدا می شم و هر کدوم راهی کشور خودمون می شیم.

 

 

 

و برگشت با هواپیمای قطری! که از لحاظ کیفیت به پای هواپیمای اتحاد نمی رسه.

 

 

و بازگشت به قطر و دوباره از قطر به وطن!

 

منتظر پست بعدیم باشید عینک

 

/ 1 نظر / 245 بازدید
تبديل وبلاگ به سايت

سلام دوست عزيز ميدوني تا حالا چند بار کل وبلاگهاي سرويس دهندگان وبلاگ رايگان با کل اطلاعاتشون از بين رفته؟! ولي با داشتن وب سايت اختصاصي هيچ وقت خطر از بين رفتن اطلاعات و نوشته ها شما را تهديد نمي کنه. فقط با 48 هزار تومان ميتوني يه وب سايت اختصاصي با آدرس اختصاصي داشته باشي. هم امکاناتش خيلي خيلي بيشتره ، هم ميتوني ايميل اختصاصي داشته باشي و .... توضيحات بيشتر تو اين صفحه هست: www.blog.webgar.com