سفر به ویتنام، نیاترانگ-بخش اول

سلام به همه دوستای خوب و عزیزم. امیدوارم حال همگی خوب باشه.

دو سال پیش، تو مراسم اختتامیه کنفرانسی که تو کره جنوبی برگزار شد، اعلام کردن که کنفرانس بعدی تو ویتنام برگزار خواهد شد و من با خودم فکر کردم: ویتنام؟؟؟؟ کی میره ویتنام؟!! ........

اما چرخ روزگار چرخید و چرخید تا این که امسال بدون برنامه ریزی قبلی، سفر من به ویتنام رقم خورد. البته نه برای همون کنفرانس، بلکه برای یک کنفرانس دیگه. بهرحال زندگی همینه، چیزی که اصلا فکرشو نمی کنی برات پیش میاد و قشنگیش هم به همینه. لبخند

اما مختصری درباره ویتنام؛ کشوری که تا اسمشو میاری، همه یاد جنگ می افتن!! جنگ مخوف ویتنامی ها با آمریکایی ها.... ویتنام، کشوری که قرار بود مثل کره به دو نیمه شمالی و جنوبی تقسیم بشه، اما آمریکا شکست خورد و این پروژه ناتمام موند.

 ویتنام در جنوب آسیا واقع شده و با کشورهای چین، کامبوج و لائوس از طریق مرز خشکی همسایه س. همون طوری که تو این شکل می تونید ببینید، در شرق این کشور هم کشور فیلیپین قرار داره.

معروف ترین شهرهای ویتنام، هانوی (پایتخت) و هوشی مین سیتی (یا همون سایگون) هستند. هانوی در شمال کشور و در نزدیکی مرز چین قرار داره و هوشی مین سیتی که به افتخار رییس دولتشون هوشی مین نامگذاری شده، در بخش جنوبی ویتنام قرار گرفته و بیشتر توریستی و تجاریه.

اما مقصد من در این سفر، شهر نیاترانگ (Nha Trang) بود. شهری ساحلی که ساحل آن در لیست زیباترین سواحل جهان قرار گرفته و در شرق کشور ویتنام و در مجاورت دریای چین جنوبی واقع شده.

 

 نیاترانگ دارای دو فرودگاهه. یکی خارج از محدوده اصلی شهر به نام Cam Ranh Airport و یکی همون فرودگاه قدیمی شهر به اسم Nha Trang airport که در محدوده اصلی شهر قرار داره، اما دیگه پروازی از اونجا صورت نمی گیره. مسافرانی که به فرودگاه Cam Ranh می رسن، باید از طریق تاکسی به نیاترانگ برن که حدودا 45 دقیقه طول می کشه. به علاوه، اتوبوس فرودگاه هم از فرودگاه Cam Rang به فرودگاه قدیمی نیاترانگ می ره و مسافران رو اونجا پیاده می کنه و مسافران می تونن از اونجا تاکسی بگیرن یا پیاده روانه هتل بشن.

 

 

 ساحل هلالی و زیبای نیاترانگ در مجاورت جزیره ای به اسم وینپیرل (Vinpearl) قرار گرفته که طبیعت زیبا، تپه های مرجانی زیر آب، تورهای غواصی، دلفیناریوم و بسیاری از جاذبه های دیگه، این جزیره رو به مقصد بسیار پرطرفداری برای گردشگرها تبدیل کرده. جزیره وینپیرل توسط تله کابین به شهر نیاترانگ وصل شده.

 

 

 

 اما در مورد سفر من؛ همون طور که می دونید برای رفتن به ویتنام ویزا لازمه. اما سفارت فقط و فقط مدارکی رو دریافت می کنه که حاوی دعوت نامه از اداره مهاجرت ویتنام باشه و دعوت نامه دبیرخانه کنفرانس ها قابل قبول نیست! به همین خاطر من از دبیرخانه کنفراس خواستم تا برای گرفتن این دعوت نامه از اداره مهاجرتشون اقدام کنن و دعوت نامه من هم ظرف دو هفته اماده شد. اما توش برای مدت کمی به من اجازه اقامت در ویتنام رو داده بودن. سه روز قبل و دو روز بعد از زمان کنفرانس! اما همینش هم غنیمت بود و سفارت هم ظرف شش روز ویزای منو صادر کرد. البته نرمالش هفت روزه که چون به تعطلات عید نوروز میخورد، زودتر بهم دادن تا اگه تو عید پاسپورتم رو لازم داشتم، پیشم باشه. به دلیل این که مدتیه صدور ویزا فقط با شرط دعوت نامه از اداره مهاجرت صادر می شه، سفارت ویتنام خیلی خلوته و سریع کار شما راه می افته که در این مورد جای بسی خوشحالی بود.

 پس از اخذ ویزا، در اوایل اردیبهشت امسال، من رهسپار ویتنام شدم.... 

 

 

 برنامه سفر من به این صورت بود: تهران به دوحه، دوحه به سایگون، سایگون به نیاترانگ.

که به لطف تاخیر پرواز هواپیمایی قطر و فاصله زمانی خیلی کم بین پرواز اول و دوم، من دیر به دوحه رسیدم و در نتیجه پرواز دومم رو از دست دادم!! اما خوبیش این بود که تقصیر خودشون بود. بنابراین بلیتم رو با هواپیمایی اتحاد عوض کردن نیشخند عینک خوب هواپیمایی اتحاد هم پروازهای گرون تری داره و خلوت تره و همینطور کیفیتش هم خیلی بهتره که این خودش  مزیت به حساب میاد.

برای رهسپار شدن با هواپیمایی اتحاد، باید از دوحه به ابوظبی می رفتم که این خودش یک پرواز به پروازهام اضافه کرد!!!گریه

 تا مراحل تغییر بلیت انجام بشه، تو فرودگاه دوحه شما رو به اتاقی با امکانات پذیرایی کامل می برن تا استراحت کنید و در این فاصله هم اون ها کارهای تغییر مسیر پروازی شما و صدور بلیت و کارت پرواز جدید رو صادر می کنن. اما من استرس دارم و از بین اون همه شیرینی و شکلات و نون خوشمزه، فقط یه چای مینوشم ابرو

  

 

 بعد از طی یکی دو ساعت در اتاق استراحت فرودگاه دوحه، بالاخره سوار هواپیمای اتحاد می شم تا برم ابوظبی و از اونجا هم با فاصله کمی راهی سایگون می شم.

 

 

 اینم از داخل هواپیمایی اتحاد که همونطور که انتظارشو داشتم خلوت بود و یه جورایی حسِ بودن تو فرست کلاس به آدم دست می داد. خنده

 

 

 فردای روز حرکتم از تهران شده! و دم دم های غروب کم کم به سایگون نزدیک می شیم. آسمان زیبا و نارنجی رنگ سایگون:

 

 

 و تا هواپیما به شهر می رسه، دیگه شب شده! همونطور که می دونید در نیمه اول سال، تو عرض های جغرافیایی پایین (یعنی نزدیک تر به خط استوا) خیلی زود هوا تاریک می شه. الان حدودای 7 شبه و هواپیما هنوز تو سایگون ننشسته!! گریه

 

 

 و من هم که به لطف هواپیمایی قطر، آخرین پروازمو در ویتنام از دست دادم! یعنی پرواز سایگون به نیاترانگ. اما هواپیمایی قطر، بلیت این پرواز رو برام نخرید! و حتی هزینه بلیت رو هم برام جبران نکرد! این بود که من خیلی نگران بودم که به آخرین پرواز اون شب می رسم یا نه. آخرین پرواز حدودای 9 شب بود! خلاصه که تا هوایما نشست و من چمدونم رو تحویل گرفتم و دویدم و دویدم تا رسیدم به میز فروش بلیت هواپیمایی ویتنام، چند سال از عمرم کم شد! خنده

 اما با کمال ناباوری به موقع به آخرین پرواز اون شب رسیدم و وقتی چمدونم رو تحویل دادم و توی هواپیمایی ویتنام نشستم، تازه نفس راحتی کشیدم!!! اما هواپیمای سورمه ای رنگ هواپیمایی ویتنام که قبلش اصلا مطمئن نبودم میخوام سوارش بشم یا نه، به طرز شگفت انگیزی نو و بدون هیچ گونه لرزشی بود!!!! 

 حدودای 10 شب به نیاترانگ میرسم. از اونجایی که پروازم تاخیر داشته، سرویس پیک-آپ هتل رو که رزور کرده بودم هم کنسل شده بود و باید با تاکسی فرودگاه می رفتم هتل. راستشو بخواید اولش یکم میترسیدم چون تنها بودم. بنابراین رفتم پیش پلیس فرودگاه و ازش خواهش کردم که اون برام یه تاکسی بگیره. اما بعدش، هرچند تنها بودم، اما نمی دونم چرا احساس امنیت می کردم. نزدیکای ساعت 10:30 و بعد از یک روز و اندی ساعت سفر، بالاخره رسیدم هتل! 

شهر نیاترانگ بخاطر حجم بالای توریستش هتل های با اتاق یک نفره تقریبا نداره! و من مجبور شده بودم اتاق دو نفره رزرو کنم. اما نرخ اتاق های هتل نسبت به کره چنان ارزون بود که واقعا ارزششو داشت  عینک

 یکی از محصولات اصلی ویتنام چوب بامبوست و صنایع دستی که با این چوب می سازن. دکوراسیون زیبای اتاق من هم با چوب بامبو بود و من خیلی دوستش داشتم. 

 

 

 

 

 

 خوب حالا دیگه صبح شده و باید زودی حاضر شم تا به افتتاحیه کنفرانس برسم.... 

پرده های اتاق رو کنار می زنم و تازه با منظره شهر نیاترانگ روبرو می شم!

این شهر از یه طرف با کوه احاطه شده و از طرف دیگه هم با دریا و اتاق من رو به منظره شهر بود، نه دریا. چون اتاق های رو به دریا زودتر رزرو شده بودن ناراحت

 فاصله هتل تا دریا پیاده حدود 5 دقیقه بود و از این لحاظ در موقعیت خیلی خوبی قرار داشت. من بعد از کلی جستجو و فیلتر کردن معیارهای مختلف، توی سایت Booking.com این هتل رو پیدا کردم و با ویزاکرات یکی از دوستام تونستم رزروش کنم.

 

 

 قبلا شنیده بودم که ویتنام کشور موتورسوارهاست، اما نمی دونستم تا این حد!

همه جا، همه کس، موتووووووور!!!!

 

 

 اینم آسانسورها و راهروهای هتل که اگه کسی گذرش به نیاترانگ افتاد و خواست بره این هتل خنده

  

 

 

 

 

 این هم از صبحانه های خوشمزه هتل که خیلی خیلی بهتر از صبحانه های هتل های کره ای بودن. زیربشقابی ها هم یکی از سوغاتی های قشنگ نیاترانگ بود که از چوب بامبو ساخته شدن و در رنگ های متنوع موجود بودن!

 

 

 

 

 

 

 و این گل های توی آب که هم در هتل و هم در محل کنفرانس روی میزها به وفور به چشم میخوردن...

 

 

 

 بعد از کنفرانس و دم دمای غروب و بعد از استراحت، از هتل می زنم بیرون تا گشتی توی شهر بزنم.

ساحل زیبای نیاترانگ که بچه ها توش مشغول بادبادک بازی بودن. این بنا هم میدان 3/4 رو نشون می ده که یکی از میدان های اصلی شهر نیاترانگه.

 

 

 جزیره وینپیرل از این جا هم معلومه! 

 

 

دوباره زودی تاریک می شه، اما بعد از تاریک شدن، خیابون ها تازه شلوغ می شه. چون بخاطر گرم و شرجی بودن خیلی زیاد، توی روز خیلی نمی شه بیرون موند و وقتی تاریک می شه و هوا کمی رو به خنکی می ره، تازه جمعیت شهر و توریست ها به خیابون ها میان.

 

 

و بازار شبانه فوق العاده نیاترانگ که درست جنب هتل من قرار داره.... با کلی سوغاتی و صنایع دستی بامبو!

 

 راستی یادم رفت بگم که اکثریت توریست های این شهر رو روس ها تشکیل می دن! و این به دلیل پرواز مستقیمیه که از مسکو به نیاترانگ وجود داره و روس ها هم که عاشق آب و هوای گرم و استوایی هستن! به همین خاطر تمام منوی رستوران ها  حتی راهنمای آسانسور هتل ها همگی سه زبانه هستن: ویتنامی، انگلیسی و روسی! و کارکنان هتل ها هم ظاهرا روسی رو بهتر از انگلیسی صحبت می کنن! لهجه انگلیسی ویتنامیه ها می شهع گفت افتضاحه!!!!! باید هرچیزی رو چند بار بشنوید تا بفهمید طرف داره چی میگه!

یکی از مراکز خرید نیاترانگ و میتونم بگم بهترینشون، Nha Trang Center بود که لباس های با کیفیت عالی رو می تونید اونجا ببینید. می دونید که نساجی ویتنام خیلی معروفه و یکی از سواغتی های ویتنام تی شرت هاشه که انضافا از کیفیت خیلی بالایی برخورداره ولی خیلی هم گرونه. به علاوه، کفش های ویتنامی هم خیلی معروفن و از کیفیت خیلی خوبی برخوردارن.

از قبل تو سایت های توریستی خودنده بودم  که در ویتنام حین خرید چانه زدن از اهمیت خیلی خیلی زیادی برخورداره و می شه قیمت رو به نصف و یا حتی کمتر از اونچه که فروشنده می گه رسوند! اما نه تو جاهایی مثل Nha Trang Center که قیمت ها فیکسه! 

 

 

 تو پست بعدی سری می زنیم به ساحل و بازارهای محلی نیاترانگ!


منتظر پست بعدیم باشید عینک

 

/ 4 نظر / 587 بازدید
مائده

با عضويت رايگان در گروه اينترنتي آلفا جايزه نقدي دريافت کنيد http://alpha20.mihanblog.com/extrapage/hadiehshop

erfaneh

سلام خسته نباشید اول تشکر میکنم بابت سفر نامه های قشنگ و کاملی مفصلی می‌نویسید خیلی خیلی عالی هستن و من از خوندن اونا لذت میبرم سفرنامه کره که عالی و ب نظرم هیچ چیزی رو کم نذاشته بودید به همراه عکس های خوب و سفر ویتنام به نظر کشور خیلی خوب و تمیزی میاد و قشنگ ---یک سوال شما چه شغلی دارید که برای کنفرانس ها به کشور های دیگر سفر می کنید و یک درخواست که دارم اگر باز به کشور های دیگری هم سفر کرده اید درباره اون ها هم بنویسید ممنونم ببخشید که وقتون گرفتم

مهسا

سلام ... خیلی سفرنامت عالی بود ... کشور بدی به نظر نمیاد .. اتفاقا دید من هم منفی بود!منتظر پست های بعدیت هستم ^^

پیمان

تازگی ها جایی نرفتی عکس و مطلبش رو بزاری؟؟؟؟؟؟؟؟؟